Uraz powstający w okolicy stawu kolanowego, na skutek uszkodzenia więzadła rzepki w miejscu, w którym łączy się ono z rzepką. W obrębie tego miejsca sumują się mikrourazy, oraz postępuje proces degeneracji tkanek. Często, na początku doznanego urazu, problem jest bagatelizowany przez pacjentów. Niestety, po przejściu w stan przewlekły jest bardzo trudny do wyleczenia.

Kolano skoczka

 

Nazwa omawianej dolegliwości nie bez przyczyny brzmi „kolano skoczka”, występuje bowiem najczęściej u sportowców wykonujących dużo wyskoków, skoków i lądowań, zmian kierunku biegu – dotyka zatem najczęściej siatkarzy, koszykarzy, skoczków wzwyż.

Objawy „kolana skoczka” to przede wszystkim ból pod rzepką – palpacyjny lub zwiększający się po zakończonym treningu, a pojawiać się może również podczas schodzenia ze schodów lub prostowania kolana. Pacjenci mają odczucie „niepewnego” kolana, możliwa jest także asymetria w obrysie rzepki.

 

Leczenie omawianego urazu następuje w kilku etapach. W pierwszym etapie, konieczne jest stosowanie metody PRICE (ang. protect, rice, ice, compression, elevation) oraz unikanie czynności, które powodują ból. W kolejnym etapie leczenia, konieczne jest rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni oraz przywrócenie ich naturalnej długości. Następnie, włączane są ćwiczenia propriorecepcji stawu kolanowego, pracuje się także nad stabilizacją centralną oraz nad wzmocnieniem mięśni pośladkowych. Dopiero na ostatnim etapie fizjoterapii wprowadza się intensywniejsze ćwiczenia mięśni stawu kolanowego, przygotowując je do obciążeń treningowych.